Transit
Pablo Merchante
and David Nilson
5 September – 18 October 2026
Press
release
(EN) In the third pavilion, Verduyn brings together the work of two established voices, David Nilson (1982, Sweden) and Pablo Merchante (1982, Spain), creating a dialogue between their distinct approaches to painting and sculpture.
David Nilson’s practice begins with the familiar. He takes recognizable objects, images, and everyday references, turns them on their head, and reconstructs them into something subtly unexpected. This playful shift in perspective can initially remain almost imperceptible. However, there is a sense of familiarity in his sculptures that recalls the language of the readymade, yet each work is carefully constructed and transformed rather than simply found and presented.
Working extensively with resin, Nilson builds his sculptures from the ground up while maintaining a close relationship with painting and the painted image. Color, surface, illusion, and materiality become interconnected, allowing his works to move fluidly between two- and three-dimensional forms. Hovering between reality and fiction, his practice encourages us to reconsider the objects and images that surround us, reminding us that the familiar can become strange, humorous, and full of possibility when viewed from a different angle.
Pablo Merchante continues his investigation into painting at the meeting point of representation and abstraction. Drawing on his background in classical music, he approaches composition through ideas of rhythm, consonance, harmony, and balance, giving his paintings a distinctly lyrical and musical character. His recent works develop from digital collages, in which seemingly unrelated images and fragments are combined to form new visual environments. These constructed spaces blur the boundaries between reality and imagination, allowing disparate elements to coexist and generating compositions that feel both carefully orchestrated and open-ended.
Together, Nilson and Merchante create a compelling conversation between object and image, structure and improvisation, and the familiar and the unexpected.
(NL) In het derde paviljoen brengt Verduyn het werk samen van twee gevestigde kunstenaars, David Nilson (1982, Zweden) en Pablo Merchante (1982, Spanje), en creëert zo een dialoog tussen hun uiteenlopende benaderingen van schilderkunst en sculptuur.
David Nilsons praktijk vertrekt vanuit het vertrouwde. Hij neemt herkenbare objecten, beelden en alledaagse referenties, draait ze als het ware op hun kop en reconstrueert ze tot iets dat subtiel onverwacht is. Die speelse verschuiving in perspectief blijft aanvankelijk soms bijna onopgemerkt. Toch hebben zijn sculpturen iets vertrouwds dat doet denken aan de taal van de readymade. Elk werk wordt echter zorgvuldig opgebouwd en getransformeerd, in plaats van simpelweg gevonden en gepresenteerd.
Nilson werkt uitgebreid met hars en bouwt zijn sculpturen van de grond af op, terwijl hij een sterke band behoudt met de schilderkunst en het geschilderde beeld. Kleur, oppervlak, illusie en materialiteit worden met elkaar verweven, waardoor zijn werken zich moeiteloos tussen twee- en driedimensionale vormen bewegen. Zijn praktijk balanceert tussen realiteit en fictie en nodigt ons uit om de objecten en beelden rondom ons opnieuw te bekijken. Zo herinnert hij ons eraan dat het vertrouwde vreemd, humoristisch en vol mogelijkheden kan worden wanneer we het vanuit een andere hoek bekijken.
Pablo Merchante zet zijn onderzoek naar de schilderkunst voort op het snijvlak van representatie en abstractie. Vanuit zijn achtergrond in de klassieke muziek benadert hij compositie vanuit ideeën als ritme, consonantie, harmonie en balans, wat zijn schilderijen een uitgesproken lyrisch en muzikaal karakter geeft. Zijn recente werken ontstaan vanuit digitale collages, waarin ogenschijnlijk losstaande beelden en fragmenten worden samengebracht tot nieuwe visuele omgevingen. Deze geconstrueerde ruimtes vervagen de grenzen tussen werkelijkheid en verbeelding. Uiteenlopende elementen kunnen er naast elkaar bestaan, waardoor composities ontstaan die tegelijk zorgvuldig georkestreerd en open zijn.
Samen creëren Nilson en Merchante een boeiende dialoog tussen object en beeld, structuur en improvisatie, en het vertrouwde en het onverwachte.