Take A Closer Look
Guust Mathys
4 July – 30 August 2026
Press
release
(EN) After living and studying abroad in New York, Guust Mathys (2001, Belgium) was taken aback by the sobering fantasy of the Big Apple. Simply taking a stroll around any part of the city leads you to encounter people, things, and situations that are not quite what they seem. With an open mind, a keen eye, and his characteristic enthusiasm, Mathys’ ability to interpret these surreal moments in daily life allowed him to channel that energy and concoct an amorphous visual reality. Here, an apple-shaped painting is left to rot, or a duck-shaped painting finds itself among a large flock of pigeons. How or what these situations came about is largely irrelevant; they simply exist, and you are simply asked to contend with and get comfortable with that fact.
For his first solo exhibition at Verduyn, on the upper floor of the third pavilion, he presents Take A Closer Look. Simulating the feeling of discovery experienced when walking through the streets of an unfamiliar city, Mathys builds upon that expectation by creating a fairly ubiquitous scene. In the middle of the exhibition space, several scenarios unfold: a group of pigeons gathered around nothing in particular, a bowl of seemingly rotting fruit, a lonely duck, weeds, and a dachshund off its leash.
The closer you get, the more obvious it becomes that everything present is but a mere facsimile. A vague suggestion that does not quite align with our perception of reality that our mind somehow accepts as a passable copy. The main points of contention emerge as the subject and materiality of the works escape specific designations. Veering the line between sculpture and painting, one cannot but resist but to call them by the name of what they’re mimicking. Each animal, plant, and object is made from canvas, stuffed, and hand-painted with acrylic and oil paints. Yet calling them paintings or sculptures seems inappropriate, as they so perfectly capture the essence of the real thing itself. Mathys’ seems able to evoke the spirit and soul of the most innocuous things, giving him leeway to recreate humorous and picturesque simulations of real life.
(NL) Na zijn studies in New York werd Guust Mathys (2001, België) geconfronteerd met de ontnuchterende fantasie van de Big Apple. Een wandeling door eender welk deel van de stad brengt je in contact met mensen, dingen en situaties die niet helemaal zijn wat ze lijken. Met een open geest, een scherpe blik en zijn kenmerkende enthousiasme slaagt Mathys erin deze surrealistische alledaagse momenten te interpreteren en om te zetten in een amorfe visuele realiteit. Zo wordt een appelvormig schilderij achtergelaten om te rotten, of bevindt een eendvormig schilderij zich tussen een grote groep duiven. Hoe of waarom deze situaties tot stand komen is grotendeels irrelevant; ze bestaan gewoon, en men wordt geacht zich daarbij neer te leggen en ermee vertrouwd te raken.
Voor zijn eerste solotentoonstelling bij Verduyn, op de bovenverdieping van het derde paviljoen, presenteert hij Take A Closer Look. De tentoonstelling simuleert het gevoel van ontdekking dat je ervaart wanneer je door de straten van een onbekende stad wandelt, en bouwt verder op die verwachting door een vrij alledaagse scène te creëren. In het midden van de tentoonstellingsruimte ontvouwen zich verschillende scenario’s: een groep duiven rond niets bijzonders, een kom met ogenschijnlijk rottend fruit, een eenzame eend, onkruid en een loslopende teckel.
Hoe dichter je nadert, hoe duidelijker het wordt dat alles slechts een facsimile is. Een vage suggestie die niet helemaal overeenkomt met onze waarneming van de werkelijkheid, maar die ons brein toch als een aanvaardbare kopie accepteert. De belangrijkste spanningspunten ontstaan doordat het onderwerp en de materialiteit van de werken elke duidelijke classificatie ontglippen. Ze bewegen zich op de grens tussen sculptuur en schilderij; men kan ze niet anders dan benoemen naar wat ze nabootsen. Elk dier, elke plant en elk object is gemaakt van canvas, gevuld en met de hand beschilderd met acryl- en olieverf. Toch voelt het onjuist om ze schilderijen of sculpturen te noemen, omdat ze zo overtuigend de essentie van het echte ding zelf vatten. Mathys lijkt erin te slagen de geest en ziel van de meest alledaagse dingen op te roepen, waardoor hij speelse en beeldrijke simulaties van het echte leven kan creëren.