Quietude
Alberto Lamback
4 July – 30 August 2026
Press
release
(EN) Quietude is a quite a unique word that holds meaning and function in both French and Portuguese. Referring simultaneously to an external silence and an internal state of being, it carries a particular resonance, forming a point of convergence for many facets of Alberto Lamback’s artistic practice and personal history.
Alberto Lamback (1985, Brazil) is distinguished by his meticulous approach to image-making. The process begins not with the preparation of a canvas, but with the act of literally making one. Bordering on the ritualistic, the first stage of creation involves selecting a piece of wood, cutting it to size, and applying layers of gesso over several weeks. Throughout this prolonged process, he contemplates the image that will ultimately come to inhabit the surface.
This gesture is fundamental to the articulation of Lamback’s imagery. It asks the viewer to slow down and attend closely to what is being depicted. As his paintings seem to flicker in and out of existence, disparate moments and elusive organic forms give way to memories and emotions that complete what remains unresolved. In the absence of certainty, quietude begins to manifest beyond the paintings themselves.
In Verduyn’s fourth pavilion, the relationship between artist and viewer becomes one of hesitation and return. Quietude brings together works that inhabit this state of suspended formation. Almost as though resisting resolution, the paintings refuse to settle into fixed meanings; instead, their shifting surfaces evade definition and challenge limitation.
Bordering between appearance and disappearance, recognition and ambiguity, Lamback’s works are not beholden to a singular image or narrative, but a space in which perception, memory, and feeling are allowed to linger in animated suspension. Lamback extends his own virtue, that of contemplation, to us all by encasing the fleeting snapshots of life into a tangible forever.
(NL) Quietude is een vrij uniek woord dat zowel in het Frans als in het Portugees betekenis en functie heeft. Het verwijst tegelijk naar een uiterlijke stilte en een innerlijke gemoedstoestand, en heeft daardoor een bijzondere weerklank die een kruispunt vormt voor vele aspecten van Alberto Lambacks artistieke praktijk en persoonlijke geschiedenis.
Alberto Lamback (1985, Brazilië) staat bekend om zijn minutieuze benadering van het maken van beelden. Het proces begint niet met het voorbereiden van een doek, maar met het letterlijk vervaardigen ervan. Grenzend aan het rituele bestaat de eerste fase van de creatie uit het selecteren van een stuk hout, het op maat zagen ervan en het gedurende meerdere weken aanbrengen van lagen gesso. Tijdens dit langdurige proces overdenkt hij het beeld dat uiteindelijk op het oppervlak zal verschijnen.
Dit gebaar is fundamenteel voor de totstandkoming van Lambacks beeldtaal. Het vraagt de toeschouwer om te vertragen en aandachtig te kijken naar wat wordt afgebeeld. Terwijl zijn schilderijen lijken te flikkeren tussen verschijnen en verdwijnen, geven uiteenlopende momenten en ongrijpbare organische vormen plaats aan herinneringen en emoties die het onvoltooide aanvullen. In afwezigheid van zekerheid begint quietude zich ook buiten de schilderijen te manifesteren.
Voor zijn solotentoonstelling in het vierde paviljoen bij Verduyn wordt de relatie tussen kunstenaar en toeschouwer er één van aarzeling en terugkeer. Quietude brengt werken samen die deze toestand van gesuspendeerde vorming belichamen. Alsof ze zich verzetten tegen afronding, weigeren de schilderijen zich vast te leggen op een vaste betekenis; in plaats daarvan ontwijken hun verschuivende oppervlakken elke definitie en ontsnappen ze aan elke begrenzing.
Op de grens tussen verschijnen en verdwijnen, herkenning en ambiguïteit, zijn Lambacks werken niet gebonden aan één enkel beeld of narratief, maar vormen ze een ruimte waarin waarneming, herinnering en gevoel in een levendige opschorting kunnen blijven hangen. Lamback deelt zijn eigen deugd, die van contemplatie, uit naar ons allen door de vluchtige momenten van het leven te vatten in een tastbare eeuwigheid.