Heat Stroke
Nathan Harbonn Viaud
5 September – 18 October 2026
Press
release
(EN) We’re pleased to introduce Nathan Harbon Viaud’s (1996, France) first solo exhibition at Verduyn.
Landscape is the primary engine of Harbon Viaud’s practice, with his grandmother’s garden, a place deeply connected to his personal history, serving as its ignition. Rather than treating landscape as a sterile form, he approaches it as a space shaped by memory, emotion, and personal experience. His conception of nature is always filtered through his own thoughts, memories, and feelings. Trees, flowers, changing light, and other familiar elements become carriers of memory, holding traces of lived experience rather than functioning as straightforward representations of nature.
For Heat Stroke, a new body of work is conceived within the context of our climate emergency. The idyllic views traditionally associated with the landscape have become increasingly difficult to separate from the environmental realities that surround them. Heatwaves, rising temperatures, and the wildfires they fuel have transformed our relationship to nature, introducing a constant sense of threat and uncertainty.
Rather than focusing on a world defined by despair, destruction, and smoke, however, his paintings find space for moments of respite. The landscapes remain inviting, but their apparent tranquility carries a different weight. They become spaces in which beauty and unease can coexist, offering temporary refuge without denying the reality of the crisis beyond them.
This is not a dismissal of an exasperating and increasingly dire situation. Instead, each painting considers different forms of resilience: the quiet persistence of everyday life, the ability to find beauty in a changing world, and the enduring relationship between people and nature. Even as the world combusts, people continue to make their way through daily life; nature can still be appreciated; and there is always a next day.
(NL) We zijn verheugd om de eerste solotentoonstelling bij Verduyn van Nathan Harbon Viaud (1996, Frankrijk) voor te stellen.
Landschap vormt de basis van Harbon Viauds artistieke praktijk. De tuin van zijn grootmoeder, een plek die sterk verbonden is met zijn persoonlijke geschiedenis, vormt daarbij het vertrekpunt. Hij ziet landschap niet als iets neutraals of puur visueels, maar als een plek waarin herinneringen, emoties en persoonlijke ervaringen samenkomen. Zijn opvatting van de natuur wordt steeds gefilterd door zijn eigen gedachten, herinneringen en gevoelens. Bomen, bloemen, veranderend licht en andere vertrouwde elementen worden dragers van herinneringen. Ze bevatten sporen van geleefde ervaringen, eerder dan dat ze louter een rechtstreekse weergave van de natuur vormen.
Voor Heat Stroke maakte Harbon Viaud een nieuwe reeks werken tegen de achtergrond van de klimaatcrisis. De idyllische landschappen die traditioneel met het landschap worden geassocieerd, zijn steeds moeilijker los te zien van de ecologische realiteit die ons omringt. Hittegolven, stijgende temperaturen en de bosbranden die daarmee gepaard gaan, hebben onze relatie met de natuur veranderd. Ze brengen ook een gevoel van dreiging en onzekerheid met zich mee.
Toch richten zijn schilderijen zich niet op een wereld van alleen maar vernietiging, wanhoop en rook. Ze laten ook ruimte voor momenten van rust. De landschappen blijven mooi en uitnodigend, maar hun rustige uitstraling krijgt een andere betekenis. Schoonheid en onrust kunnen er naast elkaar bestaan. Zo bieden de schilderijen een moment van rust, zonder de realiteit van de klimaatcrisis te ontkennen.
De werken zijn geen poging om de steeds ernstiger wordende situatie te negeren. Integendeel, elk schilderij onderzoekt een andere vorm van veerkracht: de stille kracht van het dagelijkse leven, het vermogen om schoonheid te blijven zien in een veranderende wereld en de blijvende band tussen mens en natuur.
Zelfs wanneer de wereld in brand staat, gaat het dagelijkse leven verder. We blijven onze weg zoeken, de natuur bewonderen en schoonheid ervaren. En uiteindelijk breekt er altijd weer een nieuwe dag aan.