Colors of Love
Tschiegg
February 7 — April 5, 2026
Press release
(EN) Tschiegg (°1966, Mulhouse) has been chasing color for 30 years, capturing portraits, still life and landscapes in vibrant tones. Her paintings defy genre as she plays with abstraction. Allowing her pieces to take on minds of their own, Tschiegg revels in imbalance and spontaneity.
Colors of Love explores how color becomes a language for intimacy, memory and emotional connection. For Tschiegg painting is not a representation of the world as it is, but as it is felt: layered, unstable and deeply relational. Bodies, gardens, animals and landscapes flow into one another, forming spaces where affection, vulnerability and desire take visual form.
At the heart of these works lies the presence of a beloved figure. Lovers appear sleeping, embracing, or simply sharing space — sometimes clearly visible, sometimes dissolved into color and form. The beloved is not portrayed as a fixed portrait, but as a recurring presence: a body remembered through touch, warmth and proximity rather than through precise features.
Figures gradually lose their contours and merge into their surroundings. Environmental elements become abstract, while bodies and skins begin to function as landscapes themselves. Only the eyes often remain fully recognizable — floating within color, embedded in layered surfaces, or emerging from blurred forms. Plants, bodies and space collapse into a single visual field, where distinction gives way to entanglement.
Color plays a central role in shaping this emotional world. Acid greens, dusty pinks, warm oranges and deep violets carry emotional resonance rather than symbolic meaning. They function as emotional temperatures — traces of longing, comfort, desire, or loss. Through layering and revision, time becomes visible: love is not a single moment, but something that accumulates, fades and returns.
The garden emerges as a recurring metaphor for love itself: a space that must be tended, where growth and decay coexist. It is both a physical setting and a psychological landscape, where memories take root and intimacy unfolds slowly.
Colors of Love ultimately presents love as a form of perception — a way of seeing shaped by closeness, attention and shared experience. These paintings invite us into a world where affection becomes space, memory becomes color and the beloved remains present even in absence.
(NL) Tschiegg (°1966, Mulhouse) jaagt al 30 jaar op kleur en legt portretten, stillevens en landschappen vast in vibrerende tonen. Haar schilderijen laten zich moeilijk in een enkel genre plaatsen, omdat ze speelt met abstractie. Door haar werken hun eigen dynamiek te laten ontwikkelen, omarmt Tschiegg onbalans en spontaniteit.
Colors of Love onderzoekt hoe kleur een taal kan worden voor intimiteit, herinnering en emotionele verbinding. Voor Tschiegg is schilderen geen weergave van de wereld zoals die is, maar zoals die wordt gevoeld: gelaagd, instabiel en diep relationeel. Lichamen, tuinen, dieren en landschappen vloeien in elkaar over en vormen ruimtes waar genegenheid, kwetsbaarheid en verlangen visuele vorm krijgen.
Centraal in deze werken staat de aanwezigheid van een geliefd figuur. Geliefden verschijnen slapend, omhelzend of eenvoudigweg samen in één ruimte — soms duidelijk zichtbaar, soms opgelost in kleur en vorm. De geliefde wordt niet afgebeeld als een vast portret, maar als een terugkerende aanwezigheid: een lichaam dat wordt herinnerd door aanraking, warmte en nabijheid, eerder dan door precieze gelaatstrekken.
Figuurcontouren vervagen geleidelijk en smelten samen met hun omgeving. Omgevingsfactoren worden abstract, terwijl lichamen en huid zelf functioneren als landschappen. Alleen de ogen blijven vaak volledig herkenbaar — drijvend in kleur, ingebed in gelaagde oppervlakken of opduikend uit vervaagde vormen. Planten, lichamen en ruimte vervloeien tot één visueel veld, waar onderscheid plaatsmaakt voor verwarring en verwevenheid.
Kleur speelt een centrale rol in het vormen van deze emotionele wereld. Felgroen, stoffig roze, warme oranje en diepe violet dragen emotionele resonantie, eerder dan symbolische betekenis. Ze functioneren als emotionele temperaturen — sporen van verlangen, troost, lust of verlies. Door gelaagdheid wordt tijd zichtbaar. Liefde is niet één enkel moment, maar iets dat zich ophoopt, vervaagt en weer terugkeert.
De tuin verschijnt als een terugkerende metafoor voor de liefde zelf: een ruimte die verzorgd moet worden, waar groei en verval samenleven. Het is zowel een fysieke setting als een psychologisch landschap, waar herinneringen wortel schieten en intimiteit langzaam ontvouwt.
Colors of Love presenteert liefde als een vorm van waarneming — een manier van zien die wordt gevormd door nabijheid, aandacht en gedeelde ervaring. Deze schilderijen nodigen ons uit in een wereld waar genegenheid ruimte wordt, herinnering kleur en waar de geliefde aanwezig blijft, zelfs in afwezigheid.
