Al di là
Maeve van Klaveren, Carmen Mardonez,
Ai Natori, Andreas Senoner, Val Smets,
Manon Soetens and Grietje Troch
4 July – 30 August 2026
Press
release
(EN) Verduyn presents a group exhibition exploring the fragile territory between memory and imagination. Across the exhibition, memory functions not as a permanent fixture but as a fluid and effervescent space. By allowing images to blend and enter into dialogue with one another, narratives remain ambiguous, while materials carry the human traces of movement, touch, and time. The exhibition reflects on the way memories persist, not as accurate and precise recreations, but as sensations: the relief of a cool breeze on a hot day, the scent of grass after rain, or the feeling of endless possibilities as summer draws to a close.
Al di là unfolds as a journey of reconnection with experiences that are deeply personal yet universally shared, bringing together works by Maeve van Klaveren (1977, The Netherlands) and Carmen Mardonez (1988, Chile), Ai Natori (Japan) Andreas Senoner (1982, Italy), Val Smets (1991, Luxembourg), Manon Soetens (1999, Belgium) and Grietje Troch (1977, Belgium).
Maeve van Klaveren’s figurative drawings strive to create an emotional space, incorporating ethereal and somewhat otherworldly elements while blending them with everyday moments. Any hard edges are softened through the use of pastel, colored pencil, watercolor, and charcoal, creating a dreamlike visual language. Similarly, Manon Soetens’ work is rooted in humanism and a longing for personal connection. Across various media, she places the emotional depth of human experience and the quiet beauty of the world at the center of her practice. Extending these shared concerns, Ai Natori creates atmospheric paintings built from layered shades of blue that often evoke water, light, and shifting emotional states.
Through experimental embroidery, textile sculptures, and installations, Carmen Mardonez transforms often-discarded fabrics and other domestic materials into powerful reflections on female identity, resistance, and liberation. Fellow sculptor Andreas Senoner uses wood as a receptacle for time and memory. Through the materiality of his sculptures, he seeks to establish a connection between the work and the viewer’s own memories.
Although working in vastly different media, Val Smets and Grietje Troch both explore themes of memory, transformation, and identity through figurative and symbolic forms. Troch’s emotionally charged sculptures focus on the fragility of human experience. Smets’ paintings, meanwhile, construct dreamlike landscapes and worlds inspired by mythology, storytelling, and hybrid beings, weaving together personal and collective narratives to blur the boundaries between reality and imagination.
(NL) Verduyn presenteert een groepstentoonstelling die het fragiele gebied tussen herinnering en verbeelding verkent. In de tentoonstelling functioneert herinnering niet als vast gegeven, maar als een vloeiende, vluchtige ruimte. Door beelden te laten versmelten en in dialoog te brengen, blijven verhalen ambigu, terwijl materialen sporen van beweging, aanraking en tijd dragen. De tentoonstelling reflecteert op hoe herinneringen voortbestaan, niet als exacte reconstructies, maar als gewaarwordingen: de verfrissing van een koele bries op een warme dag, de geur van gras na een regenbui, of het gevoel van eindeloze mogelijkheden wanneer de zomer ten einde loopt.
Al di là ontvouwt zich als een reis van herverbinding met ervaringen die persoonlijk en tegelijk universeel gedeeld zijn. De tentoonstelling brengt werken samen van Maeve van Klaveren (1977, Nederland), Carmen Mardonez (1988, Chili), Ai Natori (Japan), Andreas Senoner (1982, Italië), Val Smets (1991, Luxemburg), Manon Soetens (1999, België) en Grietje Troch (1977, België).
De figuratieve tekeningen van Maeve van Klaveren streven naar een emotionele ruimte, met etherische en licht buitenaardse elementen die worden gecombineerd met alledaagse momenten. Harde contouren worden verzacht door pastel, kleurpotlood, aquarel en houtskool, wat een dromerige beeldtaal oplevert. Ook het werk van Manon Soetens is geworteld in humanisme en een verlangen naar verbondenheid. In uiteenlopende media plaatst zij de emotionele diepgang van de menselijke ervaring en de stille schoonheid van de wereld centraal. In aansluiting op deze gedeelde thema’s creëert Ai Natori sfeervolle schilderijen opgebouwd uit gelaagde blauwtinten, die vaak water, licht en veranderende emotionele toestanden oproepen.
Via experimenteel borduurwerk, textiele sculpturen en installaties transformeert Carmen Mardonez afgedankte stoffen en andere huiselijke materialen tot reflecties op vrouwelijke identiteit, verzet en bevrijding. Beeldhouwer Andreas Senoner gebruikt hout als drager van tijd en herinnering. In de materialiteit van zijn sculpturen zoekt hij een verbinding tussen het werk en de herinneringen van de toeschouwer.
Hoewel zij in uiteenlopende media werken, onderzoeken Val Smets en Grietje Troch thema’s als herinnering, transformatie en identiteit via figuratieve en symbolische vormen. De emotioneel geladen sculpturen van Troch richten zich op de kwetsbaarheid van de menselijke ervaring. De schilderijen van Smets construeren droomachtige landschappen en werelden, geïnspireerd door mythologie, verhalen en hybride wezens, waarin persoonlijke en collectieve narratieven samenkomen en de grenzen tussen werkelijkheid en verbeelding vervagen.